Rezerwat „Ulów”

Rezerwat składa się z dwóch części. Jedna część położona w kompleksie „Zamoście” od płn. i zach. granicząca z doliną rzeki Kamiennej, posiada ukształtowanie terenu faliste, w części płn.-wsch. wzniesione i pocięte jarami stromo opadającymi ku płn., od rzeki Kamiennej. Część rezerwatu znajdująca się w kompleksie „Stróżniak” obejmuje stromą miejscami urwistą wapienną krawędź doliny Kamiennej. Współczesna rzeźba tego terenu kształtowała się pod wpływem ruchów górotwórczych i zlodowaceń. Procesy zachodzące w warunkach klimatu plejstoceńskiego doprowadziły do zasypania starej rzeźby i powstania współczesnej. Po obu stronach rzeki Kamiennej rozciąga się wyraźnie górująca na tym obszarze rozległa wysoczyzna. Wysoczyzna ta, w niektórych miejscach została przekształcona w ostańce denudacyjne zbudowane z utworów mezozoicznych. Formy te układają się w równoległe do siebie ciągi. Profil poprzeczny form ostańcowych jest asymetryczny. Stoki o ekspozycji płn.-wsch. są dłuższe i łagodne a stoki płd.-wsch. posiadają duże nachylenie i są bardziej strome. Wysokości względne osiągają w granicach rezerwatu od ok. 175 do 190 m n.p.m. Rezerwat „Ulów” posiada bogatą florę roślin naczyniowych. Odnotowano tu ok. 350 gatunków przy czym paprotników i roślin nagonasiennych jest niewiele, a gro stanowią rośliny dwu- i jednoliścienne. Bogactwo to wynika z dużego zróżnicowania siedliskowego oraz z żyzności podłoża. Pod względem ekologicznym dominują tutaj gatunki leśne, następnie elementy ciepłych muraw kserotermicznych, łąkowe i gatunki synantropijne (zarówno segetalne jak i ruderalne). Można tu spotkać całą gamę gatunków charakterystycznych zarówno dla cieplejszych postaci lasów grądowych jak i dla wilgotnych. Natomiast udział gatunków typowych dla borów jest w rezerwacie niewielki. Drzewostan budują różne gatunki drzew liściastych, którym regularnie towarzyszy sosna zwyczajna osiągająca w niektórych płatach pozycję dominującą. Głównymi gatunkami lasotwórczymi obok sosny są: dąb szypułkowy, lipa drobnolistna, grab zwyczajny, klon zwyczajny i jawor. Warstwa podokapowa na ogół jest słabo wykształcona; większe zwarcie wykazuje ona w fitocenozach zdominowanych przez gatunki liściaste drzew, a najczęściej można tu spotkać graba, jawora i klon. Warstwa krzewów jest średnio zwarta i zbudowana głównie z leszczyny, wiciokrzewu suchodrzewu, trzmieliny brodawkowatej. Runo leśne jest niezwykle bogate i liczy ok. 80 gatunków roślin naczyniowych. Najczęściej można tu spotkać turzycę palczastą, miodunkę ćmą, fiołka leśnego, kopytnika pospolitego. Na terenie rezerwatu stwierdzono 9 drzew o rozmiarach odpowiadających drzewom pomnikowym.